Syria

Syria

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.

Peta Syria

Peta Syria

Syria (Bahasa Arab: سوريا‎ Sūriyā atau سورية Sūriyah), secara rasminya Republik Arab Syria (Arabic:الجمهورية العربية السورية) ialah sebuah negara di Asia Barat Daya yang bersempadan dengan Laut Mediterranean dan Lubnan di barat, Israel di barat daya, Jordan di selatan, Iraq di timur dan Turki di utara. Negara Syria moden ialah bekas mandat Perancis yang mencapai kemerdekaan pada tahun 1946, tetapi sejarahnya bermula seawal alaf ke-4 SM. Ibu negaranya Damsyik pernah dijadikan pusat pentadbiran Empayar Umayyad dan sebuah ibu wilayah Empayar Mamluk.

Syria mempunyai seramai 19.3 juta orang penduduk, kebanyakannya penganut agama Islam Sunah berbahasa Arab iaitu 74% daripada seluruh populasi. Golongan Muslim lain termasuk mazhab Alawit pada 11%, Druze dan mazhab Islam lain pada 5%. Terdapat juga pelbagai mazhab Kristian yang membentuk 10% daripada seluruh populasi. Sejak tahun 1963 negara ini ditadbir oleh Parti Baath; sejak 1970, ketua negeri sentiasa merupakan ahli keluarga Assad. Presiden Syria masa kini ialah Bashar al-Assad, anak kepada Hafez al-Assad yang memegang jawatan dari tahun 1970 sehinggalah meninggal dunia pada tahun 2000. Mengikut sejarah, Syria pernah juga menakluki wilayah Lubnan, Israel, Tebing Barat, Semenanjung Gaza dan bahagian-bahagian Jordan, tetapi terkecuali rantau Jazira di timur laut kawasan Syria moden. Dalam erti kata sejarah, kawasan ini dikenali sebagai Syria Besar atau nama Arabnya Bilad al-Sham (بلاد الشام). Kerajaan Syria telah melepaskan tuntutannya terhadap rantau İskenderun, yang sekarang merupakan sebahagian wilayah Hatay di Turki. Kawasan ini pernah dijadikan sebahagian Syria, tetapi pihak Damsyik bersetuju untuk mengiktiraf kedaulatan Turki sebagai sebahagian perjanjian damai dalam sedekad yang lalu. Ketika perang Enam Hari tahun 1967, Israel menawan Tanah Tinggi Golan daripada Syria.

Nama Syria berasal daripada nama Greek kuno “Syrians”, yang dipakai oleh orang Greek untuk menggelar orang Assyria. nama itu mungkin merupakan berasal daripada Assyria, yang berasal pula daripada Aššur dalam bahasa Akkadia.

Bandar Aleppo Syria

Bandar Aleppo Syria

Bangunan Hotel di bandar Damascus Syiria

Bangunan Hotel di bandar Damascus (Damsyik) Syria

Pawagam di bandar Aleppo Syria

Pawagam di bandar Aleppo  Syria

Pasar Ramadhan di Syria

Pasar Ramadhan di Syria

Kedai runcit di Syria

Kedai runcit di Syria

Budaya Syria

tarian tradisional Syria

Wanita Syria

Wanita Syria

Kelas agama di Syria

Kelas agama di rumah

Fattoush, makanan Syria

Fattoush, makanan Syria

Nasi dan daging ayam Belanda

Nasi dan daging ayam Belanda

Ladang buah Zaitun

Ladang buah Zaitun


PERANG SAUDARA DI SYRIA

Perang saudara Syria

Pemberontakan Syria atau perang saudara Syria merupakan konflik dalaman yang masih berterusan, yang berlaku di Syria sejak awal 2011. Bantahan bermula pada 26 Januari 2011, dan meningkat kepada tahap kebangkitan pada 15 Mac 2011. Kebangkitan ini dipengaruhi oleh bantahan serentak di rantau Timur Tengah yang “belum pernah terjadi sebelumnya.” Para pembantah mendesak Presiden Bashar al-Assad berundur, parti memerintah Parti Ba’ath membenarkan parti politik lain, hak sama rata untuk orang Kurdi dan kebebasan politik meluas, seperti kebebasan akhbar, bersuara dan berhimpun.

Seperti juga gerakan revolusi di Tunisia dan Mesir, para pembantah melakukan perarakan, mogok lapar, vandalisme terhadap harta kerajaan dan kedai-kedai. Beberapa kumpulan Islam di Utara Syria telah mengambil kesempatan ini dengan melancarkan serangan terhadap kerajaan.

Kerajaan Syria menggunakan kereta kebal dan penembak tepat dari atas bangunan untuk memaksa penunjuk perasaan berundur. Beberapa bandar telah dikepung, dan askar diarah menembak pembantah dan orang awam. Pembantah dan pembelot tentera mula membentuk unit perang, dan bersatu di bawah panji Tentera Pembebasan Syria, bertempur dalam gaya yang semakin tersusun. Kerajaan Syria menyifatkan pemberontak ini sebagai “kumpulan pengganas bersenjata”.

Mengikut pelbagai sumber, termasuk Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, sehingga 17,925–25,170 orang telah terbunuh, separuh daripadanya merupakan orang awam, namun termasuk 9,305–9,750 penempur bersenjata kedua pihak dan sehingga 1,700 pembantah pembangkang. Bagi melarikan dari daripada keganasan, ribuan pelarian telah melarikan diri melewati sempadan ke Iraq, Jordan, Lubnan dan Turki. Selain itu, puluhan ribuan pembantah ditahan, dan terdapat laporan seksaan dalam penjara. Pertubuhan antarabangsa juga telah menuduh kerajaan dan Shabiha menggunakan orang awam sebagai perisai manusia.

Ramai pihak yang telah memberi reaksi terhadap kebangkitan ini. Liga Arab, Kesatuan Eropah, Setiausaha Agung PBB, Pertubuhan Kerjasama Islam, Majlis Kerjasama Teluk, Arab Saudi, Turki dan Amerika Syarikat antara lain mengutuk penggunaan kekerasan terhadap pembantah. Bagaimanapun, campur tangan ketenteraan secara umumnya bukan pilihan bagi kuasa-kuasa asing ini. Pada November 2011, Liga Arab menggantung keanggotaan Syria dalam pertubuhan itu, lalu menghantar misi pemerhati pada Disember, sebagai sebahagian daripada cadangan penyelesaian aman krisis ini. PBB juga dengan kerjasama Liga Arab melantik Kofi Annan sebagai utusan khas dalam usaha menyelesaikan konflik ini.

Pada 15 Julai 2012, Jawatankuasa Antarabangsa Palang Merah (ICRC) menilai konflik Syria ini sebagai “konflik bersenjata bukan-antarabangsa” (istilah perundangan ICRC bagi perang saudara), dengan itu menjadikan undang-undang kemanusiaan antarabangsa terpakai di Syria selaras dengan Konvensyen Geneva.

Latar belakang

Syria melaksanakan Undang-undang Darurat 1963-2011 dan Perlembagaan digantung. Keadaan ini sama semasa Syria berperang dengan Israel . Sejak 1963, kejatuhan Baath , Syria telah dikawal oleh pihak sekular Parti Ba’ath. Sejak itu, rakyat Syria melantik Presiden melalui referendum dan tidak lagi mengadakan pilihan raya pelbagai parti.Walaupun berlaku Rampasan kuasa 1966 dan Revolusi 1970 Syria , Parti Ba’ath kekal berkuasa.

Selepas Revolusi Syria 1970, Presiden Syria Hafez al- Assad memimpin Syria 30 tahun, telah mengharamkan pihak lawan politik dan mana-mana calon pembangkang dalam pilihan raya. Pada 1982 pemberontakan Islam berlaku. Hafez al-Assad telah menjalankan dasar bumi hangus terhadap bandar Hama untuk memadamkan pemberontakan oleh masyarakat Muslim Sunni , termasuk Ikhwan Muslimun dan lain-lain. Berpuluh-puluh ribu orang terbunuh dalam pembunuhan beramai-ramai di Hama .

Isu siapa penggantian Hafez al-Assad mendorong kepada peristiwa Latakia 1999 apabila protes ganas dan pertempuran bersenjata meletus selepas Pilihan Raya 1998 . Pertelingkahan berlaku antara Hafez al-Assad dengan muda saudaranya Rifaat . Dua orang telah dibunuh di Latakia.Bantahan ini menyebabkan beratus-ratus orang mati dan cedera, namun kerajaan menafikan. Hafez al-Assad meninggal dunia setahun kemudian akibat masalah paru -paru. Beliau telah digantikan oleh anaknya Bashar al-Assad dilantik selepas pindaan perlembagaan iaitu mengurangkan syarat umur Presiden dari 40 kepada umur 34.

Presiden Bashar mempunyai seorang isteri yang lahir di Britain diharap dapat melaksamakan reformasi dan mengurangkan perdebatan politik dari Julai 2000 hingga Ogos 2001.Aktivis politik, seperti, Riad Seif , Haitham al-Maleh , Kamal al-Labwani , Riyad al-Turki , dan Aref Dalila telah menggerakkan gerakan dan forum. Forum oleh Riad Seif dan forum oleh Jamal al-Atassi Forum . Spring Damsyik berakhir pada bulan Ogos 2001 dengan penangkapan dan 10 aktivis terkemuka dipenjarakan kerana mendesak mengadakan pilihan raya yang lebih demokratik dan kempen keingkaran awam.

Pada Oktober 2005,aktivis dan pembangkang Michel Kilo melancarkan Deklarasi Damsyik yang mengkritik kerajaan Syria sebagai “autoritarian, totalitarian dan klik-klikan” dan menyeru kepada reformasi demokratik.

Rusuhan Kurdish-Arab telah mendorong ketegangan di kawasan-kawasan Kurd di Syria sejak 2004.Rusuhan Al-Qamishli berlaku di Al- Qamishli . Dalam perlawanan bola sepak yang kacau-bilau, bendera Kurdish dikibarkan dan perlawanan bola sepak bertukar menjadi konflik politik. Sebagai tindak balas, berlaku pertempuran antara polis Syria dengan kumpulan Kurdis dan Arab menyebabkan 30 orang terbunuh.

Keluarga al- Assad merupakan kumpulan minoriti , tradisional miskin dan dari mazhab Alawite.Alawite merupakan cabang firkah Syiah dengan anggaran 6-12 penduduk Syria .Mereka menguasai perkhidmatan keselamatan Syria dan menjana kebencian di kalangan umat Islam Sunni yang membentuk 70 penduduk Syria . Minoriti Kurd juga membuat bantahan. Tetapi Presiden Bashar mendakwa Syria kebal dari apa yang berlaku di Mesir. Bouthaina Shaaban selaku penasihat presiden dipersalahkan oleh ulama Sunni dan menghasut pemberontakan Sunni. Sheikh Youssef al -Qaradawi di Qatar dalam satu khutbah di Doha pada 25 Mac 2011 menyeru rakyat memberontak. Menurut The New York Times, kerajaan Syria mengerah puak Alawite yang menguasai unit perkhidmatan keselamatan untuk melawan pemberontakan . Adiknya Maher al-Assad dan Assef Shawkat menjadi panglima tentera.

Garis masa

Gerakan protes di Syria pada mulanya sederhana, dan mengambil masa untuk mendapatkan momentum. Peristiwa bermula pada 26 Januari 2011, apabila Hasan Ali Akleh dari Al-Hasakah mencurahkan petrol ke atas dirinya sebagaimana rakyat Tunisia Mohamed Bouazizi membakar diri Tunis pada 17 Disember 2010. Tindakan itu sebagai “bantahan terhadap kerajaan Syria . Pada 28 Januari 2011, demonstrasi diadakan di Ar-Raqqah membantah pembunuhan dua tentera keturunan Kurdish.Pada 3 Februari seruan “Hari-Rage” pada 4 Februari hingga 5 Februari dalam laman Facebook dan Twitter . Penunjuk perasaan menuntut reformasi kerajaan, tetapi kebanyakan protes yang berlaku di luar Syria dan secara dan kecil-kecilan.Ratusan berarak di Hasaka, tetapi pasukan keselamatan Syria menyuraikan bantahan dan menahan berpuluh-puluh penunjuk perasaan. Al Jazeera melaporkan sebagai gerakan senyap dan menyimpulkan bahawa protes tidak itu berjaya kerana populariti Presiden Bashar al-Assad . Mereka juga bimbang apa yang berlaku di Iraq . Protes pada akhir Februari di Kedutaan Libya di Damsyik menunjukkan protes terhadap kerajaan Kolonel Muammar al-Gaddafi.

Pada 6 Mac 2011, TIME melaporkan Ribal al -Assad menyatakan teori domino berkembang di Spring Arab. Malah, pada 15 Mac, pergerakan bantahan mula memuncak, demonstrasi serentak berlaku di bandar-bandar utama di seluruh Syria. Kota Daraa menjadi tumpuan utama bagi kebangkitan. Lebih 100,000 orang berarak di Daraa pada 25 Mac, tetapi sekurang-kurangnya 20 penunjuk perasaan dilaporkan terbunuh. Protes juga merebak ke bandar-bandar lain Syria, termasuk Homs , Hama , Baniyas , Jassem , Damsyik dan Latakia . Lebih 70 penunjuk perasaan terbunuh.K erajaan bersedia membuat konsesi dengan penunjuk perasaan, apabila al-Assad mengumumkan pembebasan seramai 200 tahanan politik. Seorang penasihat Assad berkata undang-undang darurat akan ditarik balik, .Assad menerima perletakan jawatan Perdana Menteri Syria , Muhammad Naji al- Otari .Namun Assad menafikan undang-undang darurat akan ditarik balik pada akhir bulan Mac .

Pada bulan April, kebangkitan menjadi lebih luas dan lebih ganas. Penunjuk perasaan ditembak pada pada 1 April, membawa kepada sekurang-kurangnya 10 kematian. Berpuluh-puluh ribu penunjuk perasaan dihalang daripada memasuki bandar Damsyik dari Douma pada 15 April. Bandar-bandar lain turut menyaksikan kebangkitan seperti di Daraa , Baniyas , Al-Qamishli , dan Homs. Kereta kebal dan askar memasuki Daraa dan Douma. Sempadan dengan Jordan juga ditutup . Seorang aktivis melaporkan bahawa 18 orang terbunuh di Daraa. Al Jazeera melaporkan beberapa tentera ditembak oleh mereka sendiri selepas menolak perintah menembak penunjuk perasaan. Pada 29 April, lebih daripada 60 penunjuk perasaan terbunuh dalam demonstrasi di seluruh Syria. Amerika Syarikat bertindak balas dengan sekatan keras terhadap kerajaan Syria .

Baniyas dikepung pada awal bulan Mei, dan dibahagikan kepada zon kawalan de facto, dengan penunjuk perasaan yang sebahagian besarnya mengawal selatan dan pasukan keselamatan menguasai utara. Demonstrasi menyebabkan 20 kematian pada 6 Mei.Kerajaan mendakwa 11 askar ditembak oleh “kumpulan-kumpulan bersenjata” pada hari yang sama. Pada 17 Mei dilaporkan pelarian Sunni mendakwa berpakaian seragam “Shabiha” Alawite membunuh Sunni di bandar Tel Kalakh di sempadan Lubnan. Remaja 13 tahun, Hamza Ali Al -Khateeb ,tiga luka tembakan pistol dan tanda-tanda di dera, kemaluan putus dan lebam-lebam. Puncanya kerana dia menyertai keluarganya dalam perhimpunan untuk memecahkan pengepungan bandar Daraa. Beliau telah ditahan di kalangan beratus-ratus penduduk Syria semasa pembunuhan beramai-ramai Siada, di mana rakyat Daraa ditembak oleh pasukan keselamatan Syria. Aktivis pembangkang mendakwa beliau telah diseksa dan kemudian ditembak mati. Tapi Dr Akram El-Shaar menafikan bahawa Hamzah telah diseksa dan menyatakan bahawa tiada tanda penyeksaan dan hanya pereputan necrotic .

Bekalan air dan elektrik telah ditutup di bandar Daraa. Pasukan keselamatan mula merampas tepung dan makanan. Keadaan yang serupa di Homs. Tentera Syria memasuki bandar Baniyas, Hama, Talkalakh, Latakia, Al-Midan dan Duma di Damsyik, dan beberapa bandar lain. Lebih 2,300 penunjuk perasaan telah dibunuh, cedera dan beribu-ribu ditahan. Setiausaha Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu Ban Ki-moon mengutuk penggunaan kereta kebal terhadap penunjuk perasaan sebagai “tidak boleh diterima”.

Pada 5 Jun, kerajaan Syria menyatakan 20 penunjuk perasaan Syria ditembak mati di Dataran Tinggi Golan oleh tentera Israel ketika melalui garisan gencatan senjata semasa Hari Naksa. Israel menuduh Syria untuk mengalihkan perhatian daripada pergolakan Syria dengan membenarkan penunjuk perasaan untuk sampai kepada Heights.

Pada 6 Jun, dikatakan, tembakan rawak daripada helikopter membunuh 10 orang di Jisr ash- Shugur. Dua hari kemudian, tentera Syria melancarkan tindakan keras di Jisr al Shughour sebagai membalas dendam dan membunuh 120 anggota polis. Penduduk tempatan mendakwa askar yang enggan berperang ditembak. Pada 10 Jun, tentera Syria telah memulakan operasi di Jisr ash – Shugur. Ramai aktivis, orang awam yang melarikan diri, dan tentera yang berpaling tadah. Namun Reem Haddad jurucakap Kementerian Penerangan Syria, menafikan laporan pembelotan itu.

Pada 10 Jun juga, helikopter Tentera Udara Syria melepaskan tembakan mesingan ke dalam protes di Ma’arat al – Numan. Tetapi tiada kematian dilaporkan dalam serangan helikopter itu. Tentera darat Syria juga diserang oleh penunjuk perasaan. Seramai 32 orang terbunuh. Dalam minggu yang sama, beberapa orang askar di barat laut enggan menembak penunjuk perasaan, dan pertempuran yang meletus antara angkatan yg suka memberontak dan setia.

Pada 12 Jun, wartawan di Daraa melaporkan bahawa tentera Syria menyekat jalan ke luar bandar dan menghalang bekalan makanan melaluinya. Akibatnya, penduduk Daraa berhadapan dengan kebuluran. Lima ribu penduduk di sana berkumpul di stadium tempatan, yang kini digunakan sebagai pusat tahanan. Pada bulan Julai, New York Times telah melawat Hama, dan melaporkan bahawa penduduk di sana penyokong setia Assad. Pada 31 Julai, tentera Syria memasuki bandar dan mula membunuh penunjuk perasaan pada kadar tertinggi lagi.

Pada 20 Jun 2011,al-Assad menjanjikan “dialog nasional” ke arah reformasi, pilihan raya parlimen dan kebebasan yang lebih besar. Beliau juga menggesa semua pelarian pulang ke rumah dari Turki, dan memberi jaminan pengampunan dan menyalahkan “saboteurs”

Pada 11 Julai 2011, penunjuk perasaan pro-kerajaan menyerang kedutaan Amerika Syarikat dan Perancis di Damsyik kerana membantah sokongan kepada pembangkang.Setiausaha Negara Amerika Syarikat, Hillary Clinton mengutuk serangan itu dan rejim Presiden Assad.

Bantahan yang berterusan sepanjang bulan Julai dan kerajaan berulang kali menembak penunjuk perasaan dengan kereta kebal dan menjalankan tangkapan. Pada 31 Julai, Pembunuhan Ramadan berlaku, di mana sekurang-kurangnya 136 orang terbunuh dan beratus-ratus cedera apabila tentera Syria menyerang penunjuk perasaan di seluruh negara dengan menggunakan kereta kebal, meriam, dan penembak tepat. Kebanyakan kematian berlaku di Hama . Banduan politik juga mengadakan pemberontakan di dalam penjara. Media melaporkan bahawa lapan anggota polis telah dibunuh oleh penunjuk perasaan.

Tentera Syria terus membedil Hama pada hari berikut, bersama-sama dengan serangan di bandar-bandar dan bandar-bandar dan lain-lain. Pada 1 Ogos, sekurang-kurangnya 24 orang awam terbunuh di seluruh Syria. Pada 5 Ogos, keadaan di Hama semakin teruk, dengan bekalan makanan dicatu, bekalan perubatan kurang ,komunikasi dan bekalan elektrik terputus. Pemastautin mendakwa penduduk “disembelih seperti biri-biri” di atas jalan-jalan, dan keluarga menanam mati mereka di halaman rumah dan tepi jalan kerana bimbang risiko di tembak di pertengahan jalan ke tanah perkuburan.Ramai orang mati itu dikebumikan di taman-taman. Pada 5 Ogos, angka kematian berjumlah sehingga ke 250.

Shabbiha

Shabbiha ialah kumpulan yang terlibat dalam penyeludupan semasa pendudukan Syria Lubnan. Mereka menggunakan kereta hantu tanpa plat. Mereka menyeludup kereta dari Lebanon ke Syria. Shabbiha telah muncul kembali semasa kebangkitan dan pada bulan Jun telah digunakan oleh kerajaan Syria untuk menjalankan kempen hangus bumi , membakar tanaman, menggeledah rumah-rumah dan menembak secara rawak “.Pada April, Wissam Tarif, pengarah kumpulan hak asasi manusia menyatakan Shabbiha beroperasi di Homs.

Rakyat Syria bangun memberontak

Rakyat Syria bangun memberontak

Tentera yang menyebelahi Presiden Basir al Asad

Tentera Presiden Bashar al Assad

Poster Baser Al-Asad

Poster Bashar Al-Assad

Tentera pemberontak

Rakyat bangun memberontak

Kemusnahan rumah kediaman rakyat

Kemusnahan rumah kediaman rakyat

Mangsa perang saudara di Syria

Mangsa perang saudara di Syria

Parit digali untuk menguburkan mangsa perang saudara

Parit digali untuk menguburkan mangsa perang saudara

Rakyat menyelamatkan diri ke negara-negara jiran

Rakyat menyelamatkan diri ke negara-negara jiran

Nota: Maklumat di atas dipetik dari Wikipedia Ensiklopedia bebas. Gambar-gambar diambil dari internet untuk menjelaskan keadaan sebenar.

Hingga kini telah 16 bulan Syria di landa perang saudara! Tidak tahu bila akan berakhir peperangan ini yang telah memakan korban yang besar. Yang pasti adalah “menang jadi arang, kalah jadi abu”…dan yang mati adalah sesama saudara Islam.

 

Categories: Uncategorized | Tinggalkan komen

Cambodia (Kemboja)

Kemboja

Kerajaan Kemboja merupakan sebuah negara di Asia Tenggara dan bersempadankan Thailand di barat, Laos di timur, Vietnam di timur dan Teluk Siam di selatan.

Negara yang mempunyai jumlah penduduk 13 juta ini beribu negara di Phnom Penh. Kemboja merupakan negara pengganti Kerajaan Khmer yang mengalami zaman kegemilangannya pada adab- ke-11 hingga abad ke-14. Pada zaman keemasannya, Khmer berjaya menguasai seluruh Semenanjung Indochina.

Agama utama yang diamalkan di Kemboja ialah agama Buddha Thevarada. Agama lain termasuklah Islam (penduduk Cham) serta animisme di kalangan kaum peribumi.

Antara sungai yang terkenal di Kemboja ialah Sungai Mekong dan Tasik Tonlé Sap yang merupakan sumber makanan serta pendapatan yang penting bagi penduduknya.

Pada 2005, simpanan minyak petroleum dan gas asli telah ditemui di bawah laut Kemboja. Perlombongan minyak yang bakal bermula pada 2009 dijangka akan menghidupkan semula ekonomi Kemboja yang banyak bergantung kepada sektor pelancongan.

Peta kemboja

Peta Kemboja

Lapangan Terbang Siem Reap Cambodia

Lapangan Terbang Siem Reap Cambodia

Raja Norodom

Raja Norodom

Pemimpin Kemboja bersama Hillary Clinton dari Amerika Syarikat

Pemimpin Kemboja bersama Hillary Clinton dari Amerika Syarikat

Ibukota Kemboja Phnom Pen

Ibukota Kemboja Phnom Penh

Angkor wat menjadi tarikan pelancong

Angkor wat menjadi salah satu destinasi para pelancong

Rakyat Kemboja

Rakyat Kemboja

Contoh rumah kampong di Kemboja

Contoh rumah kampong di Kemboja

Pengangkutan di Kemboja

Pengangkutan di Kemboja

Pelajar sekolah di Kemboja

Pelajar sekolah di Kemboja

Sekolah di kemboja

Sekolah di Kemboja

Sekolah di Kemboja

Sekolah di Kemboja

Penari Tradisional Kemboja

Penari Tradisional Kemboja

Num Pachok

Num Pachok

Lok Lak

Lok Lak

Categories: Uncategorized | Tinggalkan komen

Kota Petra Jordan

{11} قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ

Ertinya: “Katakanlah (wahai Muhammad): Mengembaralah kamu di muka bumi, kemudian perhatikanlah bagaimana akibat buruk (yang menimpa) orang-orang yang mendustakan (Rasul-rasul) itu.” (Surah Al-An’am: ayat 11)

KOTA PETRA JORDAN

Petra (Greek “πέτρα” (petra), bermaksud batu; Arab: البتراء, Al-Batrāʾ) adalah sebuah kota bersejarah dan arkaeologi yang terletak dalam kawasan pemerintahan Jordan di Ma’an. Petra merupakan satu hasil senibina pemotongan batu dan sistem pembuluh air. Ia telah dibina kira-kira pada kurun ke-6 sebagai ibu kota bagi Nabatea, ia merupakan satu simbol bagi Jordan selain menjadi tarikan pelancong yang paling banyak dilawati. Petra terletak di cerun Gunung Hor dalam lembangan antara pergunungan yang mana membentuk sisi timur Arabah (Wadi Araba), lembah besar yang merentang dari Laut Mati ke Teluk Aqaba. Petra telah dipilih sebagai Tujuh Keajaiban Baru Dunia pada tahun 2007 dan Tapak Warisan Dunia sejak tahun 1985. Petra juga dipilih oleh BBC sebagai satu daripada “40 tempat yang anda mesti lihat sebelum mati“.

Tapak ini tidak diketahui oleh Dunia Barat sehingga tahun 1812, apabila ia diperkenalkan oleh seorang penjelajah Switzerland Johann Ludwig Burckhardt. Ia diperincikan sebagai “a rose-red city half as old as time” oleh seorang pemenang soneta Hadiah Newdigate iaitu John William Burgon. UNESCO memperincikan ia sebagai “satu harta budaya paling berharga dari warisan kebudayaan manusia.”

Petra Jordan

Petra Jordan

Perkuburan di Petra Jordan

Perkuburan di Petra Jordan

Laluan sempit di Petra Jordan

Laluan sempit di Petra Jordan

Categories: Uncategorized | Tinggalkan komen

Azerbaijan

Azerbaijan

Azerbaijan (bahasa Azerbaijani: Azərbaycan), secara rasmi dipanggil Republik Azerbaijan (bahasa Azerbaijani: Azərbaycan Respublikası), ialah sebuah negara di Kaukasus selatan. Terletak pada simpang jalan Eropah Timur dan Asia Tenggara, Azerbaijan menyempadani Laut Caspian di timur, Rusia di utara, Georgia di barat laut, Armenia di barat, dan Iran di selatan. Republik Autonomi Nakhichevan (sebuah enklaf Azerbaijan) menyempadani Armenia di utara dan timur, Iran di selatan dan barat, dan Turki di timur laut. Kawasan Nagorno-Karabakh di bahagian barat daya Azerbaijan Proper mengisytiharkan kemerdekaan daripada Azerbaijan pada tahun 1991, tetapi kemerdekaan itu tidak diakui oleh sebarang negara.

Azerbaijan ialah sebuah negara sekular, dan telah menjadi ahli Majlis Eropah sejak tahun 2001. Orang-orang Azerbaijani (atau dengan mudah, Azeris) merupakan penduduk majoriti yang kebanyakannya adalah penganut Syiah Islam. Secara rasmi, negara ini ialah sebuah demokrasi memuncul, tetapi dengan pemerintahan autoritarianisme yang kuat.

Bendera Azerbaijan

Bendera Azerbaijan

Lanskap negara Azerbaijan

Lanskap negara Azerbaijan

Peta Azerbaijan

Peta Azerbaijan

Belia Azerbaijan

Belia Azerbaijan

Bangsa Azerbaijan

Bangsa Azerbaijan

Tarian tradisional Azerbaijan

Tarian tradisional Azerbaijan

Pemimpin Azerbaijan bersama Barrack Obama

Pemimpin Azerbaijan bersama Barrack Obama

Dataran Azeri, Azerbaijan

Dataran Azeri, Azerbaijan

Sebuah mesjid di Baku, Azerbaijan

Sebuah mesjid di Baku, Azerbaijan

Wanita Azerbaijan dengan pakaian tradisional

Wanita Azerbaijan dengan pakaian tradisional

Buah-buahan Azerbaijan

Buah-buahan Azerbaijan

Nasi "plov" Azerbaijan

Nasi “plov” Azerbaijan

Masakan daging kambing dan ayam

Masakan daging kambing , ayam dan capati

Maklumat lanjut mengenai negara Azerbaijan dalam bahasa Inggeris.

Economy

After gaining independence in 1991, Azerbaijan became a member of the International Monetary Fund, the World Bank, the European Bank for Reconstruction and Development, the Islamic Development Bank and the Asian Development Bank. The banking system of Azerbaijan consists of the Central Bank of Azerbaijan, commercial banks and non-banking credit organizations. The National (now Central) Bank was created in 1992 based on the Azerbaijan State Savings Bank, an affiliate of the former State Savings Bank of the USSR. The Central Bank serves as Azerbaijan’s central bank, empowered to issue the national currency, the Azerbaijani manat, and to supervise all commercial banks. Two major commercial banks are the state-owned International Bank of Azerbaijan, which is run by Dr. Jahangir Hajiyev, and the UniBank.

Pushed up by spending and demand growth, the 2007 Q1 inflation rate reached 16.6%. Nominal incomes and monthly wages climbed 29% and 25% respectively against this figure, but price increases in non-oil industry encouraged inflation in the country. Azerbaijan shows some signs of the so-called “Dutch disease” because of the fast growing energy sector, which causes inflation and makes non-energy exports more expensive.

In the early years of this century the chronically high inflation was brought under control and this led to the launch of a new currency, the new Azerbaijani manat, on January 1, 2006, to cement the acquisition of the economic reforms and erase the vestiges of an unstable economy.

In 2008, Azerbaijan was cited as one of the top 10 reformers by the World Bank’s Doing Business Report.

    Azerbaijan led the world as the top reformer in 2007/08, with improvements on seven out of 10 indicators of regulatory reform. Azerbaijan started operating a one-stop shop in January 2008 that halved the time, cost and number of procedures to start a business. Business registrations increased by 40% in the first six months. Azerbaijan also eliminated the minimum loan cutoff of $1,100, more than doubling the number of borrowers covered by the credit registry. Also, taxpayers can now file forms and pay their taxes online. Azerbaijan’s extensive reforms moved it far up the ranks, from 97 to 33 in the overall ease of doing business.

Azerbaijan is also ranked 57th in the Global Competitiveness Report for 2010–2011, which is above other CIS countries.

Religion in Azerbaijan

The religions of Azerbaijan comprise different religious trends spread among the people and ethnic groups residing in the country. There are several confessions in Azerbaijan.

Approximately 93.4% of the population of Azerbaijan identifies as Muslim of whom most are Shia, although religious affiliation is still nominal in Azerbaijan and percentages for actual practicing adherents are much lower. Nevertheless, according to a 2009 Pew Research Center report, 99.2% of the population is Muslim. The rest of the population adheres to other faiths or are non-religious, although they are not officially represented. Among the Muslim majority, religious observance varies and Muslim identity tends to be based more on culture and ethnicity rather than religion; however, many imams reported increased attendance at mosques during 2003. The Muslim population is approximately 85% Shi’a and 15% Sunni; differences traditionally have not been defined sharply.[4][5] Most Shias are adherents of orthodox Ithna Ashari school of Shi’a Islam. Other traditional religions or beliefs that are followed by many in the country are the orthodox Sunni Islam, the Armenian Apostolic Church (in Nagorno-Karabakh), the Russian Orthodox Church, and various Christian sects. Traditionally villages around Baku and Lenkoran region are considered stronghold of Shi’ism. In some northern regions, populated by Sunni Dagestani (Lezghian) people, the Salafi movement gained great following. Folk Islam is widely practiced but there is little evidence of an organized Sufi movement.

Azerbaijan is a secular country, in article 48 of its Constitution ensures the liberty of worship to everyone. Everyone has a right to choose any faith, to adopt any religion or to not practice any religion, to express one’s view on the religion and to spread it. According to paragraphs 1-3 of Article 18 of the Constitution the religion acts separately from the government, each religion is equal before the law and the propaganda of religions, abating human personality and contradicting to the principles of humanism is prohibited. At the same time the state system of education is also secular.

According to a recent Gallup Poll Azerbaijan is one of the most irreligious countries in the Muslim world, with about 53% of respondents indicating the importance of religion in their life as little or none. The same poll indicates that only 20% of the respondents has attended on religious services.

As Azerbaijan is a secular country the 1996 law stated that foreigners have freedom of conscience, but denied the right to “carry out religious propaganda”, i.e., to preach, under the threat of fines or deportation.

The law of the Republic of Azerbaijan (1992) “On freedom of faith” ensures the right of any human being to determine and express his view on religion and to execute this right.

Nota: Bahasa Inggeris memang penting bila seseorang hendak menambah pengetahuannya….Contohnya maklumat tentang negara Azerbaijan dalam bahasa Malaysia sangat sedikit. Selebihnya adalah dalam bahasa Inggeris.

Categories: Uncategorized | Tinggalkan komen

MALAYSIA

MALAYSIA

Peta Malaysia

Malaysia  ialah sebuah negara raja berperlembagaan persekutuan di Asia Tenggara yang terdiri daripada tiga belas negeri dan tiga wilayah persekutuan, yang menduduki bumi berkeluasan 329,847 kilometer persegi (127,350 batu²). Malaysia terbahagi kepada dua kawasan yang mengapit Laut China Selatan, iaitu Semenanjung Malaysia dan Borneo Malaysia (juga Malaysia Barat dan Timur).Malaysia berkongsi sempadan darat dengan Thailand, Indonesia, dan Brunei dan juga sempadan laut dengan Singapura dan Filipina. Ibu negara Malaysia ialah Kuala Lumpur, manakala Putrajaya merupakan pusat kerajaan persekutuan. Pada tahun 2009, Malaysia diduduki 28 juta orang.

Malaysia berakar-umbikan Kerajaan-Kerajaan Melayu yang wujud di wilayahnya dan menjadi taklukan Empayar British sejak abad ke-18. Wilayah British pertama di sini dikenali sebagai Negeri-Negeri Selat. Semenanjung Malaysia yang ketika itu dikenali sebagai Tanah Melayu atau Malaya, mula-mula disatukan di bawah komanwel pada tahun 1946, sebelum menjadi Persekutuan Tanah Melayu pada tahun 1948. Pada tahun 1963, Tanah Melayu bersatu dengan negeri Sabah, Sarawak, dan Singapura. Pada tahun 1965, Singapura keluar dari persekutuan untuk menjadi negara kota yang bebas. Semenjak itu, Malaysia menikmati antara ekonomi yang terbaik di Asia, dengan purata pertumbuhan keluaran dalam negara kasarnya (KDNK) kira-kira 6.5% selama 50 tahun pertama kemerdekaannya. Ekonomi negara yang selama ini dijana oleh sumber alamnya kini juga berkembang dalam sektor-sektor sains, pelancongan, perdagangan dan perubatan.

Ketua negara Malaysia ialah Yang di-Pertuan Agong, iaitu raja elektif yang terpilih dari kalangan sembilan raja negeri Melayu. Ketua kerajaannya pula ialah Perdana Menteri. Sistem kerajaan Malaysia banyak berdasarkan sistem parlimen Westminster, dan sistem perundangannya juga berasaskan undang-undang am Inggeris.

Malaysia terletak berdekatan dengan khatulistiwa dan beriklim tropika, serta mempunyai kepelbagaian flora dan fauna, sehingga menjadi salah satu daripada 17 negara megadiversiti. Di Malaysia terletaknya Tanjung Piai, titik paling selatan di seluruh tanah besar Eurasia. Malaysia ialah sebuah negara perintis Persatuan Negara-Negara Asia Tenggara dan Pertubuhan Persidangan Islam, dan juga anggota Kerjasama Ekonomi Asia-Pasifik, Negara-Negara Komanwel, dan Pergerakan Negara-Negara Berkecuali.

Asal-usul nama

Nama Malaysia diguna pakaikan pada tahun 1963 apabila negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu serta Singapura, Borneo Utara (Sabah) dan Sarawak membentuk persekutuan baru. Sebelum ini nama Malaysia juga pernah digunakan untuk memaksudkan beberapa kawasan di Asia Tenggara dengan sewenang-wenangnya. Sehelai peta yang diterbitkan di Chicago pada tahun 1914 tertera perkataan Malaysia yang memaksudkan beberapa wilayah tertentu di dalam Kepulauan Melayu. Bahagian semenanjung memakai nama Persekutuan Tanah Melayu hingga tahun 1963, sewaktu pergabungannya dengan wilayah-wilayah Sabah, Sarawak dan Singapura. Para ahli politik di Filipina pernah bercadang agar negara mereka diberi nama “Malaysia”, tetapi tidak sempat berbuat demikian apabila Malaysia merampas nama itu. Ketika itu, nama-nama lain juga dipertimbangkan, antaranya Langkasuka, sempena kerajaan purba yang terletak di kawasan utara Semenanjung Tanah Melayu pada alaf pertama Masihi.

Perkataan Melayu berasal daripada perkataan malaiur atau malayadvipa dalam bahasa Sanskrit yang mungkin membawa erti “tanah bergunung“; perkataan tersebut digunakan oleh para saudagar India sebagai gelaran untuk Semenanjung Tanah Melayu.

Pada tahun 1850, seorang ahli etnologi Inggeris, George Samuel Windsor Earl mencadangkan agar kepulauan Indonesia dinamakan Melayunesia atau Indunesia ketika mengarang Journal of the Indian Archipelago and Eastern Asia (Jurnal Kepulauan Hindia dan Asia Timur). Beliau menggemari Melayunesia demi kemudahan pihak kolonial. Berikutan ekspedisinya di Oceania pada tahun 1826, pelayar Perancis, Jules Dumont d’Urville mencipta istilah Malaysia, Micronesia dan Melanesia untuk membezakan budaya dan gugusan kepulauan Pasifik daripada istilah Polynesia yang sedia ada. Pada tahun 1831, beliau mengusulkan istilah-istilahnya kepada Société de Géographie (Persatuan Geografi). Dumont d’Urville menyifatkan Malaysia sebagai “kawasan yang lebih dikenali sebagai Hindia Timur”. Ketika itu, adalah dipercayai bahawa kesemua penduduk kawasan berkenaan boleh dipanggil “orang Melayu” sama sekali, selaras dengan konsep kaum Melayu ketika itu, yang bertentangan dengan takrifan masa kini yang memerikan “Melayu sebagai kelompok etnik yang seragam budayanya, bertutur bahasa Melayu dan tinggal di pantai timur Sumatera, Kepulauan Riau, Semenanjung Tanah Melayu dan pesisiran pulau Borneo. Istilah “Dunia Melayu” pula digunakan sebagai gelaran kepada keempat-empat kawasan tersebut pada keseluruhannya iaitu bersinonim dengan Nusantara.

Sejarah

Terdapat bukti petempatan awal manusia di Malaysia sejak lebih kurang 40,000 tahun lalu. Manusia pertama sekali yang menduduki Semenanjung Melayu mungkin ialah kaum Negrito. Semenanjung Melayu dikenali sebagai “Semenanjung Emas” oleh tamadun India purba (Suvarnadvipa) dan juga peta dunia Ptolemy (Chersonesus Aurea atau Semenanjung Kencana). Semenanjung Melayu menyambut pedagang dan penghuni dari India dan China seawal-awal abad pertama Masihi, di mana mereka membuka pelabuhan dan bandar di kawasan itu pada abad ke-2 dan ke-3 M. India dan China membawa pengaruh besar kepada kebudayaan setempat. Pada awal alaf pertama, para penduduk Semenanjung Melayu menganut agama Hindu dan Buddha dari India serta meminjam sistem tulisan Sanskrit. Dari abad ke-7 hingga ke-13, kebanyakan kawasan Semenanjung Melayu ditakluki oleh empayar Srivijaya yang beribu kota di Palembang di pulau Sumatera. Setelah kejatuhan Srivijaya, giliran empayar Majapahit yang berpangkalan di Jawa pula yang mempengaruhi kawasan-kawasan Indonesia, Semenanjung Malaysia, dan pesisiran Pulau Borneo. Pada awal abad ke-15, Parameswara, seorang putera dari bekas kerajaan Srivijaya, mengasaskan sebuah negeri baru yang dikenali sebagai Melaka. Kemudian, Parameswara memeluk agama Islam, maka orang Melayu beramai-ramai pun memeluk agama Islam pada abad ke-15. Pada zaman ini, Melaka menjadi sebuah pusat perdagangan tersohor yang menarik ramai pedagang dan saudagar dari seluruh rantau.

Zaman penjajahan Eropah bermula pada tahun 1511, apabila Melaka ditakluki oleh Portugal untuk dijadikan tanah jajahan, disusuli pula oleh pengambilalihan Belanda di Melaka pada tahun 1641. Empayar British menjejak kaki di Semenanjung Melayu pada tahun 1786, dengan memajakkan Pulau Pinang kepada Syarikat Hindia Timur British dari negeri Kedah, kemudian menduduki Singapura tidak lama kemudian. Pada tahun 1824, British menguasai Melaka ekoran Perjanjian Inggeris-Belanda 1824 yang memecahkan kepulauan Melayu kepada kawasan taklukan British dan Belanda, yang mana Malaya terletak dalam kawasan British. Pada tahun 1826, British menguasai Pulau Pinang, Melaka, Singapura dan Labuan untuk dijadikan wilayah jajahan mahktoa Negeri-Negeri Selat. Pada awal abad ke-20, negeri-negeri Pahang, Selangor, Perak, dan Negeri Sembilan yang membentuk Negeri Melayu Bersekutu, ditugaskan Residen British sebagai penasihat raja-raja Melayu yang terpaksa mengikut kata-kata mereka hasil perjanjian terdahulu. Lima negeri semenanjung yang lain, iaitu Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu, biarpun tidak diperintah secara langsung dari London, namun turut menerima penasihat British pada awal abad ke-20. Sabah ditadbir sebagai jajahan makhota Borneo Utara Inggeris, manakala Sarawak diserahkan oleh Kesultanan Brunei kepada James Brooke yang memerintah sebagai Raja Putih dalam sebuah Kesultanan yang merdeka sehingga diserahkan kepada pemerintahan langsung British pada tahun 1946.

Pada Perang Dunia Kedua, tentera Jepun menyerang lalu menduduki Tanah Melayu, Sabah, Sarawak, dan Singapura selama tiga tahun lebih. Sewaktu ini, hubungan antara etnik makin tegang dan semangat nasionalisme makin mekar. Setelah wilayah Malaysia ditakluki semula oleh Pihak Berikat, masyarakat tempatan semakin menyambut baik perjuangan demi kemerdekaan. Rancangan pascaperang British untuk menyatukan pentadbiran Tanah Melayu menjadi jajahan tunggal iaitu Malayan Union ditentang hebat oleh orang Melayu yang membantah perbuatan melemahkan kuasa raja-raja Melayu serta pemberian kewarganegaraan kepada kaum Cina. Pada tahun 1946, Malayan Union terbentuk daripada semua taklukan British di Tanah Melayu kecuali Singapura, kemudian dibubarkan pada tahun 1948 untuk memberi laluan kepada Persekutuan Tanah Melayu yang memulihkan autonomi raja-raja Melayu di bawah naungan British. Pada masa yang sama, pejuang pemberontak pimpinan Parti Komunis Malaya melancarkan kegiatan gerila untuk mengusir British dari Tanah Melayu, sehingga mencetuskan darurat dari tahun 1948 hingga 1960, yang melibatkan kempen anti-pemberontak berpanjangan oleh tentera Komanwel di Tanah Melayu.

Walaupun masih di tengah zaman Darurat, Tanah Melayu tetap diisytiharkan sebagai negara merdeka pada 31 Ogos 1957, diikuti penyerahan kalah oleh gerila Komunis tiga tahun berikutnya. Pada tahun 1963, Tanah Melayu bersama jajahan British di Sabah, Sarawak dan Singapura, bergabung untuk membentuk Malaysia. Tarikh yang dicadangkan untuk pembentukan Malaysia adalah 31 Ogos 1963, sempena sambutan kemerdekaan Tanah Melayu dan penerimaan pemerintahan sendiri kepada Sarawak oleh Sabah oleh British. Akan tetapi, upacara pengisytiharan persekutuan Malaysia ditunda hingga 16 September 1963 kesan tentangan kerajaan Indonesia pimpinan Sukarno serta cubaan Parti Rakyat Bersatu Sarawak untuk menangguhkan pembentukan Malaysia.

Zaman kemerdekaan awal menyaksikan kemuncak “Konfrontasi” dengan Indonesia kerana pembentukan Malaysia, pengunduran diri Singapura pada tahun 1965, dan rusuhan antara kaum pada tahun 1969. Selepas peristiwa 13 Mei itu, Dasar Ekonomi Baru diperkenalkan oleh Perdana Menteri Tun Abdul Razak, dengan tujuan meningkatkan penguasaan ekonomi negara oleh bumiputera (“orang peribumi”, termasuk orang Melayu dan sewajarnya orang asli dan pribumi lain) berbanding kaum-kaum lain. Oleh itu, Malaysia terpaksa menanggung imbangan politik etnik yang rumit, dengan sistem kerajaan yang cuba menggabungkan pembangunan ekonomi keseluruhan dengan dasar politik dan ekonomi yang memupuk penyertaan sama-rata semua kaum.

Ketika negara dipimpin oleh Tun Mahathir bin Mohamad, Malaysia menikmati pertumbuhan ekonomi sepanjang 1980-an dan 1990-an, meskipun disampuk oleh kemelesetan pasaran harta pada tahun 1985-86. Ketika ini, Malaysia beralih dari ekonomi berasaskan pertanian kepada ekonomi berasaskan perindustrian yang termasuk komputer dan barangan elektronik pengguna. Pada masa yang sama, wajah bumi Malaysia berubah kerana bangkitnya berbilang-bilang projek mega, antaranya Menara Berkembar Petronas (yang mencapai taraf bangunan komersil tertinggi di dunia sebaik sahaja siap dibina), Lapangan Terbang Antarabangsa Kuala Lumpur, Projek Lebuhraya Utara Selatan, Litar Antarabangsa Sepang, Koridor Raya Multimedia, empangan hidroelektrik Bakun dan pusat pentadbiran persekutuan baru, iaitu Putrajaya. Pada akhir 1990-an, Malaysia digegarkan oleh krisis kewangan Asia dan kemelut politik ekoran pelucutan jawatan Timbalan Perdana Menteri, Dato’ Seri Anwar Ibrahim. Pada November 2007, Malaysia digemparkan lagi oleh dua acara tunjuk perasaan anti-kerajaan yang mendakwa anasir rasuah dan perselisihan dalam sistem ekonomi Malaysia yang memihak kepada parti pemerintah, Barisan Nasional yang menguasai Malaysia sejak merdeka pada tahun 1957.

Menara Berkembar Petronas

KLIA

Putrajaya

Lebuhraya Utara-Selatan

Politik

Malaysia ialah sebuah negara beraja elektif berperlembagaan persekutuan yang diketuai oleh Yang di-Pertuan Agong, ketua negara persekutuan. Yang di-Pertuan Agong dipilih dari kalangan sembilan Raja Melayu untuk sepenggal lima tahun; tanpa penyertaan empat negeri lain (Pulau Pinang, Melaka, Sarawak dan Sabah) yang hanya dipimpin oleh Yang di-Pertua Negeri. Sistem kerajaan di Malaysia banyak berasaskan sistem parlimen Westminster yang diwarisi daripada zaman penjajahan British.

Kuasa perundangan diagihkan kepada badan perundangan persekutuan dan negeri. Parlimen Malaysia yang dwidewan terdiri daripada Dewan Rakyat dan Dewan Negara. Dewan Rakyat dianggotai oleh 222 Wakil Rakyat, iaitu ahli-ahli yang dipilih oleh kawasan pengundian masing-masing untuk penggal maksimum lima tahun. Kesemua 70 Senator (ahli Dewan Negara) dilantik untuk penggal tiga tahun; 26 daripadanya dipilih oleh 13 Dewan Undangan Negeri, manakala 44 yang selebihnya dilantik oleh raja atas syor Perdana Menteri. Parlimen Malaysia mengikuti sistem pelbagai parti dan ahli-ahlinya dipilih menerusi sistem pemenang undi terbanyak. Semenjak mencapai kemerdekaannya, Malaysia ditadbir oleh parti campuran Barisan Nasional (dahulunya Parti Perikatan).

Selain Parlimen persekutuan, setiap negeri mempunyai sebuah Dewan Undangan Negeri ekadewan (DUN) yang terdiri daripada ahli-ahlinya yang dipilih dalam pilihan raya peringkat negeri. Kerajaan negeri diketuai oleh Menteri Besar untuk negeri-negeri Melayu atau Ketua Menteri di negeri-negeri tanpa raja, yang merupakan ahli dewan undangan negeri dari parti majoriti di Dewan Undangan Negeri. Di setiap negeri beraja, Menteri Besar diwajibkan berketurunan Melayu dan dilantik oleh sultan atau raja atas nasihat Perdana Menteri. Pilihan raya parlimen diadakan lebih kurang sekali dalam empat atau lima tahun. Pilihan raya umum terkini diadakan pada Mac 2008. Pengundi berdaftar yang berusia 21 tahun ke atas boleh mengundi ahli Dewan Rakyat dan Dewan Undangan Negeri yang disukai.

Kuasa eksekutif terletak di tangan jemaah menteri pimpinan perdana menteri. Perlembagaan Malaysia menetapkan bahawa Perdana Menteri mestilah seorang ahli Dewan Rakyat yang mendapat majoriti di parlimen dalam pandangan Yang di-Pertuan Agong.

Cabang kehakiman Malaysia bebas daripada pengaruh eksekutif dan perundangan. Badan kehakiman tertinggi ialah Mahkamah Persekutuan yang dibawahi oleh dua mahkamah tinggi, iaitu satu untuk Semenanjung dan satu lagi untuk Malaysia Timur. Sistem undang-undang Malaysia berasaskan undang-undang am Inggeris.

Sistem mahkamah syariah berasingan dari mahkamah awam untuk menerima kes-kes yang melibatkan umat Islam di Malaysia. Sistem mahkamah syariah sama paras dengan sistem mahkamah biasa dan menjalani pembaharuan yang menyaksikan pelantikan hakim-hakim dalam kalangan wanita. Di Malaysia wujudnya perbahasan sama ada negara ini wajar mengamalkan kerajaan berdasarkan sekular atau Islam, memandangkan ada negeri yang meluluskan undang-undang Islam tetapi tidak berkuatkuasa kerana ditentang oleh kerajaan persekutuan.

Hubungan luar negara dan ketenteraan

Dasar luar negara Malaysia berasaskan prinsip keberkecualian serta mengamalkan hubungan damai dengan negara-negara lain tanpa mengira sistem politiknya, sambil mengeratkan lagi hubungan dengan negara-negara serantau. Ia mendapat keutamaan dalam keselematan dan keseimbangan Asia tenggara, dan telah cuba untutk meperkukuh hubungan dengan negara-negara Islam.

Malaysia merupakan sebuah negara perintis Persatuan Negara-Negara Asia Tenggara (ASEAN) dan Pertubuhan Persidangan Islam. Selain itu, Malaysia juga menganggotai pelbagai lagi pertubuhan antarabangsa seperti Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Kerjasama Ekonomi Asia-Pasifik, 8 Negara Membangun dan Pergerakan Negara-Negara Berkecuali. Sebagai bekas jajahan British, Malaysia juga menganggotai Negara-Negara Komanwel. Kuala Lumpur juga menjadi tuan rumah Sidang Kemuncak Asia Timur pertama pada tahun 2005. Malaysia tidak mengadakan hubungan diplomatik dengan Negara Israel disebabkan sentimen Kerajaan dan rakyat Malaysia terhadap negara Yahudi tersebut.

Kerajaan Malaysia mengamalkan dasar pragmatik dalam menangani pertikaian wilayah, termasuk peleraian di Mahkamah Keadilan Antarabangsa, antara lainnya. Kepulauan Spratly menjadi tempat pertikaian kebanyakan negara di sekitarnya, namun perbalahan reda ekoran “Perisytiharan Tatalaku Pelbagai Pihak di Laut China Selatan” pada tahun 2002. Brunei dan Malaysia pada 2008 mengumumkan pengakhiran tuntuntan terhdap tanah, untuk menyelesaikan masaalah berkaitan sempadan meritim mereka.Filipina tidak lagi menuntut Sabah.Tuntutan semula tanah Singapore telah menyebabkan ketengangan antara kedua-dua negara, dan pertikaian sempadan laut terjadi dengan Indonesia.

Keperluan pertahanan Malaysia ditugaskan kepada Angkatan Tentera Malaysia (ATM) yang terdiri daripada tiga cabang, iaitu Tentera Laut Diraja Malaysia (TLDM), Tentera Darat Malaysia (TDM), dan Tentera Udara Diraja Malaysia (TUDM). Malaysia tidak mengamalkan pengerahan tenaga rakyat; sesiapa yang ingin menyertai tentera haruslah berumur sekurang-kurangnya 18 tahun. 1.9% KDNK Malaysia diperuntukkan untuk tentera yang mengambil 1.23% guna tenaga Malaysia.

Perjanjian Pertahanan Lima Negara antara Malaysia, Singapura, Australia, New Zealand, dan United Kingdom, merupakan satu inisiatif keselamatan serantau yang dilaksanakan sejak zaman awal kemerdekaan, dan melibatkan latihan tentera bersama kelima-lima negara. Malaysia turut mengadakan latihan perang bersama Indonesia selama bertahun-tahun. Malaysia dan Filipina turut bersepakat untuk mengadakan latihan tentera bersama untuk mempertahankan sempadan laut serta memantau gejala pendatang tanpa izin. Dikhuatiri bahawa ketegangan di kawasan penduduk Islam di Filipina selatan dan Thailand selatan boleh melimpahi Malaysia bila-bila masa.

Organisasi Antarabangsa

Berikut merupakan senarai organisasi antarabangsa yang Malaysia sertai:

EAEC sebelumnya EAEG

EAF

ASEAN + 3

ASEAN

OIC

Negara-Negara Komanwel

Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu

NAM

Pembahagian pentadbiran

Malaysia terbahagi kepada 13 negeri dan tiga wilayah persekutuan, iaitu 11 negeri dan dua wilayah persekutuan di Semenanjung Malaysia, dan dua negeri dan satu wilayah persekutuan lagi di Malaysia Timur. Memandangkan Malaysia adalah sebuah persekutuan, pentadbiran negeri diagihkan antara kerajaan persekutuan dan negeri, manakala wilayah persekutuan ditadbir secara terus oleh kerajaan Persekutuan.

13 negeri ini berasaskan Kerajaan-Kerajaan Melayu bersejarah, dan setiap negeri dibahagikan lagi kepada daerah (atau jajahan di Kelantan, dan bahagian di Sabah dan Sarawak), kemudian dibahagikan lagi kepada mukim. Sembilan Negeri Melayu mengekalkan kerabat diraja masing-masing. Yang di-Pertuan Agong dipilih (secara bergilir-gilir) dari kalangan sembilan Raja Melayu untuk penggal lima tahun. Setiap negeri ada sebuah Dewan Undangan Negeri. Negeri Sabah dan Sarawak di Malaysia Timur mengamalkan dasar dan kawal selia imigresen berasingan serta status kediaman yang tersendiri. Visa diperlukan untuk perjalanan antara kedua-dua negeri ini, ataupun antara Malaysia Timur dengan semenanjung.

Parlimen Malaysia dibenarkan menggubal undang-undang mengenai tanah, agama Islam dan kerajaan negeri untuk membentuk undang-undang seragam untuk semua negeri, ataupun atas permintaan Dewan Undangan Negeri yang berkenaan. Undang-undang berkenaan haruslah diluluskan oleh DUN juga, kecuali bagi perkara undang-undang tanah tertentu. Perkara bukan Islam yang terletak dalam skop negeri juga digubal di peringkat persekutuan agar mematuhi ketentuan perjanjian Malaysia.

Berikut merupakan senarai negeri dan Wilayah Persekutuan di Malaysia. Ibu negeri disertakan dalam kurungan. 13 negeri dan Wilayah Perseketuan (terdiri daripada 3 daerah) berikut dilambangkan sebagai empat belas jalur dan bucu bintang di dalam Bendera Malaysia:

Negeri

Berikut adalah tiga belas negeri dan ibu negeri masing-masing (dalam kurungan):

  1.  Johor Darul Takzim (Johor Bahru)
  2.  Kedah Darul Aman (Alor Setar)
  3.  Kelantan Darul Naim (Kota Bharu)
  4.  Melaka Bandaraya Bersejarah (Bandar Melaka)
  5.  Negeri Sembilan Darul Khusus (Seremban)
  6.  Pahang Darul Makmur (Kuantan)
  7.  Perak Darul Ridzuan (Ipoh)
  8.  Perlis Indera Kayangan (Kangar)
  9.  Pulau Pinang Pulau Mutiara (Georgetown)
  10. 10.  Sabah Negeri Di Bawah Bayu (Kota Kinabalu)
  11. 11.  Sarawak Bumi Kenyalang (Kuching)
  12. 12.  Selangor Darul Ehsan (Shah Alam)
  13. 13.  Terengganu Darul Iman (Kuala Terengganu)

Wilayah Persekutuan

  1.  Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur
  2.  Wilayah Persekutuan Labuan
  3.  Wilayah Persekutuan Putrajaya
Categories: Uncategorized | Tinggalkan komen

Negara Kenya

Republik Kenya adalah sebuah negara di Afrika Timur yang bersempadan dengan Ethiopia di utara, Somalia di timur, Tanzania di selatan, Uganda di barat, Sudan di barat laut serta Lautan Hindi di bahagian tenggara. Negara seluas 580,000 km persegi ini berpenduduk seramai 41 juta orang .Bandar terbesarnya adalah Nairobi, yang juga merupakan ibu kotanya.

Peta Negara Kenya

Nairobi, ibukota Kenya

Pelajar Kolej di Nairobi

Wanita Kenya 

Pelajar sekolah luar bandar

Sejarah pra-kolonial

Afrika utara pindah ke Kenya pada sekitar 2000 SM. Peniaga Arab mula mengunjungi kawasan pesisir Kenya pada awal abad pertama. Kerana jarak Kenya yang dekat dengan Semenanjung Arab mengundang penjajahan Arab , dan tempat tinggal bagi orang Arab dan Parsi berkembang di sekitar pesisir pada abad ke-8. Pada awal millenium, suku Nilotic dan Bantu mula masuk ke daerah ini, dan sampai sekarang merupakan tiga perempat daripada penduduk Kenya. Beberapa abad sebelum penjajahan, Kenya merupakan sebahagian dari kawasan timur Afrika yang digunakan oleh bangsa Arab untuk mencari budak/hamba. Awalnya carian hamba ini berasal dari Arab, namun kemudian juga datang dari Zanzibar (seperti Tippu Tip). Suku Ameru berasal dari budak yang melarikan diri dari tanah Arab sekitar tahun 1700.

Swahili, sebuah bahasa Bantu yang menggunakan banyak kata dari bahasa Arab, berkembang menjadi lingua franca untuk perdagangan di banyak kalangan.

Bekalan air di sekolah pendalaman

Suku bangsa Maasai, Kenya

Suku bangsa Kenya

Penganut Islam Kenya

Perkampongan nelayan

Penempatan di kawasan pendalaman Kenya

Pergaduhan di antara kaum di Kenya

Sejarah kolonial

Orang Portugal merupakan orang Eropah pertama yang menerokai Kenya, Vasco da Gama melawat Mombasa pada 1498. Portugis mengawal bahagian pesisir Kenya bermula dari Malindi sampai Mombasa . Kehadiran kolonial Portugis di Afrika Timur secara rasmi bermula pada 1505, ketika bendera kapal di bawah pimpinan Don Francisco De Almeida mengebom dan merompak Kilwa, sebuah pulau yang terletak di selatan Tanzania. Seterusnya, orang Portugis merompak Mombasa ketika pemimpin bandar menolak untuk membayar cukai. Kemudian Hoja (sekarang dikenali sebagai Ungwana, terletak di muara Sungai Kuala), Barawa, Angoceh, Pulau Pate juga diserang dan bandar-bandar pesisir lain sampai Lautan Hindi barat merupakan syurga bagi kepentingan perdagangan Portugis dan cukai diserahkan kepada Portugis oleh bandar-bandar di sepanjang pesisir.

Politik dan Kerajaan

Kenya adalah negara republik demokrasi perwakilan dengan sistem presiden, di mana Presiden Kenya menjadi ketua negara dan ketua kerajaan sekali gus. Negara ini juga memakai sistem multiparti. Kuasa eksekutif dipegang oleh kerajaan, yang juga memegang kuasa perundangan bersama Perhimpunan Kebangsaan . Kekuasaan judisial tidak dipengaruhi oleh dua kuasa tersebut.

Sejak kemerdekaan, Kenya berjaya menjaga kestabilan negara di tengah-tengah perubahan sistem politik dan krisis-krisis di negara jirannya. Ditambah lagi selepas melaksanakan sistem demokrasi multi parti, penduduk Kenya boleh menikmati kebebasan yang lebih. Reformasi yang dilaksanakan parlimen pada tahun 1997 menyemak semula beberapa undang-undang yang opresif, diwariskan dari era kolonial dan mengekang kebebasan bercakap dan berkumpul.

Pada Disember 2002, berlaku perubahan dalam kuasa di Kenya. Untuk pertama kalinya diadakan Pilihan raya Kenya 2002 yang terbuka dan demokratik, serta oleh pemerhati antarabangsa undian bebas dan adil. Kekuasaan yang tadinya dipegang satu parti sejak merdeka berpindah ke koalisi-sekutu baru parti politik. Dari pilihan raya tersebut, Mwai Kibaki terpilih menjadi Presiden Kenya.

Pada Disember 2007, Kibaki memenangi Pilihan raya Presiden Kenya 2007 secara kontroversi. Akibatnya rusuhan pecah dan merebak di Kenya. Kemudian pada April 2008, Kibaki mengumumkan kabinet baru yang merupakan campuran antara parti berkuasa dan oposisi di mana pemimpin oposisi Raila Odinga menjadi Perdana Menteri Kenya. Masing-masing parti juga berhak memilih wakil perdana menteri sendiri.

Ekonomi

Ekonomi Kenya banyak bergantung kepada pelancongan, pendidikan yang lebih tinggi dan telekomunikasi, kemarau pertanian, terutamanya ladang teh .Ekonomi Kenya meningkat 7% pada tahun 2007 dan hutang luar negeri berjaya dikurangkan.

Matawang Kenya

Ekonomi terbesar di Afrika timur .Pertumbuhan besar dalam sektor perkhidmatan, didorong oleh perkembangan pesat dalam aktiviti telekomunikasi dan kewangan sejak sedekad yang lalu.Namun sektor pertanian tidak boleh dipercayai yang menggunakan 75 peratus daripada tenaga buruh. Sebahagian besar penduduk sentiasa kebuluran dan banyak bergantung kepada bantuan makanan . Industri dan pembuatan adalah sektor yang paling kecil ,hanya 16 peratus daripada Keluaran Dalam Negara Kasar.

Sehingga Mei 2010, pengembangan ekonomi dalam pelancongan, telekomunikasi , pengangkutan, pembinaan, dan pemulihan dalam sektor pertanian . Bank Dunia meramalkan pertumbuhan sebanyak 4% pada tahun 2010 dan potensi pertumbuhan 4.9% pada tahun 2011.

Pelancongan

Sektor perkhidmatan Kenya, yang menyumbang kira-kira 63 peratus daripada KDNK, terutama aktiviti pelancongan. Sektor pelancongan bangkit sejak merdeka dan akhir 1980-an menjadi sumber pertukaran wang asing. Pelancong dari Jerman,United Kingdom ke Taman Negara Tsavo (20.808 km persegi) di bahagian tenggara. Sektor lain ialah bunga-bunga, teh dan kopi. Pada tahun 2006 pelancongan menjana AS $ 803 juta, meningkat daripada AS $ 699 juta pada tahun sebelumnya.

Gunung Kenya

Gunung Kenya adalah gunung tertinggi dan menjadi nama negara tersebut.Istilah Kenya dari bahasa Kikuyu .Kenya terkenal dengan kawasan safari yang luas, indah dan menarik. Antaranya ialah Tsavo National Park, Maasai Mara, Nakuru National Park, dan Aberdares National Park. Tasik Victoria adalah tasik ai tawar yang kedua terbesar di dunia (selepas Tasik Superior di AS). Tasik ini dimiliki oleh dua negara iaitu Uganda dan Tanzania.

Pemandangan Gunung Kenya

Badak Sumbu Putih di Taman Negara Nakuru Kenya…

Rusa Bongo di Gunung Kenya

Ribuan Flamingo di Taman Negara Nakuru Kenya

Baboon dan anaknya

Baboon dan anaknya

Pertanian di Kenya

Pertanian adalah penyumbang kedua terbesar Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK). Tahun 2005, pertanian, termasuk perhutanan dan perikanan, menyumbang kira-kira 24 peratus daripada KDNK.Tanaman teh, kopi ; hasil hortikultur menjadi sumber eksport Kenya . Harga Jagung selalu turun naik kerana faktor cuaca. Pada 2004 seramai 1.8 juta penduduk berhadapan dengan kemarau.Tanaman teh, kopi, sisal, pyrethrum, jagung, dan gandum ditanam di tanah tinggi yang subur. Ternakan lembu meluas di savana separa gersang di utara dan timur . Kelapa , nanas , kacang gajus , kapas , tebu , sisal, dan jagung ditanam di kawasan tanah rendah.

Malangnya, negara ini tidak mencapai tahap kecekapan dalam bidang pertanian yang dapat menjamin keselamatan makanan dan penduduk di bawah garis kemiskinan. Sebahagian besar penduduk sentiasa kebuluran dan banyak bergantung kepada bantuan makanan. Rangkaian keretapi tidak mencukupi dan pengangkutan udara yang mahal. Warga Kenya selalu mendapat bantuan daripada Palang Merah .

Agama

Majoriti rakyat Kenya berugama Kristian (83%), dengan 47.7% Protestan dan 23.5% Roman Katolik. Muslim seramai 11.2% dan kepercayaan asal 1.7%. 60 % penganut Islam tinggal di kawasan pantai yang membentuk 50 peratus penduduk pantai . Kawasan-kawasan barat kebanyakannya beragama Kristian. Terdapat juga penduduk berugama Hindu (kira-kira 50,000) dan Bahai

Kesihatan

Terlalu ramai wanita dan kanak-kanak mati ketika lahir atau dalam tahun pertama kehidupan. Mereka mati sebelum hari jadinya yang kelima.

Wabak penyakit malaria, HIV / AIDS, radang paru-paru, cirit-birit dan malnutrisi menjadi pembunuh kanak-kanak . Dasar kesihatan yang lemah menjadi punca keadaan ini.

Terdapat 3-5 kelahiran setiap wanita secara purata. Jangka hayat dianggarkan di antara 47 dan 55 tahun. Sebilangan besar penduduk positif-HIV .Kematian ibu yang tinggi akibat kecacatan pada kemaluan wanita.

Pendidikan

Sistem pendidikan di Kenya terdiri daripada pendidikan awal kanak-kanak, rendah, menengah dan kolej. Pendidikan awal kanak-kanak selama 3 tahun, sekolah rendah 8 tahun, menengah 4 dan universiti 4 atau 6 tahun bergantung kepada jenis kursus. Pra sekolah mensasarkan kanak-kanak berumur tiga tahun hingga lima.

Sukan

Kenya aktif dalam sukan seperti kriket , rali , bola sepak,ragbi dan tinju . Kenya secara konsisten menghasilkan pelari jarak jauh di Sukan Olimpik dan Sukan Komanwel terutamanya dalam 800 m, 1,500 m, 3,000 m lumba kuda berhalang, 5000 m, 10,000 m dan maraton. Atlet Kenya bersaing dengan pelari dari Maghribi dan Ethiopia.Antara atlet itu ialah Catherine Ndereba , Paul Tergat, dan Ngugi John serta David Rudisha.

NOTA: Fakta mengenai negara Kenya di atas adalah dari Ensiklopedia bebas Widipedia

Categories: Uncategorized | 1 Komen

Blog di WordPress.com. The Adventure Journal Theme.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.